Zoals de regen onverwacht 
een moede aarde op nieuwe krachten brengt, 
zoals een bedding leeg en dor 
plotseling volstroomt en leven brengt, 
zo is mijn God, 
zo overkomt Hij mij, 
een bron die uitbreekt 
in mijn woestijn; 
ik adem op, 
de dood ontkomen. 

Zoals het daglicht te middernacht 
zo onvoorstelbaar ondenkbaar lijkt, 
maar in de morgen stralend nieuw 
de zon weer opgaat, de nacht aan banden legt, – 
zo is mijn God, 
zo overkomt Hij mij, 
een licht dat uitbreekt. 
Ik hef het hoofd, 
en ik sta op, 
de dood ontkomen.